Even voorstellen


Laurens Windig

Geboren 5 januari 1943 te Amsterdam. Droomde altijd al van het theater (nog steeds :D ) en dacht ik op de tweede plaats aan tekenen/schilderkunst en meer creativiteit.  Wilde graag acteur/zanger worden maar mijn Polio handicap stond in de weg. Uiteindelijk was het werken bij uitgeverijen waarschijnlijk voor mij weggelegd. Op mijn veertiende jaar begon ik al  bij Dagblad Trouw en bleef daar vier jaar. Tussendoor ging ik 's avonds naar de Kunstnijverheidschool (thans Rietveld Academie) volgde nog diverse cursussen o.a. aan de Vrije Universiteit: modeltekenen, Praktische Psychologie en Opvoedkunde.  Bezocht later de Grafische school. Daarna was Uitgeverij Elsevier  aan de beurt (toen nog uitgeverij Bonaventura) met o.a. uitgaven als: Elsevier Magazine, FEM, Muziekkrant OOR en Hitkrant) waar ik bijna veertig dienstjaren heb vol gemaakt. Later begon ik mij te interesseren in regisseren en tekstschrijver o.a. poŽzie.

Het was wel prettig dat ik mijn hobby's naast mijn werk kon uitoefenen.  Traffic muziekbladen OOR en Hitkrant waren titels die mij erg aanspraken omdat zij in de lijn van mijn hobby's lagen en nog steeds liggen. In 2001 trad ik in de VUT en in 2008 ging ik met pensioen.

Creativiteit te over en van niemand afhankelijk zijn. Geen  inspiratie? dan misschien morgen, volgende maand of volgend jaar. Zolang het mijn vak niet was, mijn brood er niet mee moest verdienen, had ik alles in eigen hand. Als er regelmatig veel inspiratie is, kom je steeds een stap verder met het schrijven van: gedichten, sketches, kindermusicals, cabaret, toneelstukken en libretto's o.a. CHAMAELEO de NieuweMuziekMusical waarvoor Cees Hiep muziek schreef. Nu ben ik bezig mijn werk in E-books over te zetten mede door het schrijven van scripts; poŽzie in verhaallijnen en videoclips op YouTube.

Ben nog steeds van mening dat ik beter iets in het theatervak had kunnen gaan doen, want nu blijkt dat schrijven en vooral regisseren mij het best liggen.
Op school kon ik amper een opstel maken en deed ik meer aan tekenen dan rekenen.Voor rekenen zal ik geen cijfer noemen maar voor tekenen was er meestal een negen! Nu is taal mijn passie: niet eenvoudig en valt er nog veel te leren.! 

Als kind vond ik toneelspelen helemaal te gek en deed niets anders. Ik speelde meer toneel dan dat ik wist wie ikzelf was! Dolblij natuurlijk als er visite kwam, dan kon ik weer effies tussen de schuifdeuren.
De kijkers hielden het meestal weer snel voor gezien. Mijn moeder was het beste publiek dat er bestond: ze luisterde met een glimlach en zweeg. Mama wist allang dat ik naar de revue wilde :o)

Hoop dat u kunt genieten van mijn poŽzie. Uw reactie is van harte welkom in mijn gastenboek.