Franse vertalingen van mijn gedichten door Willem de Groot  en Daphné Lamal

 ©® 2002 

 

Franse vertalingen Willem de Groot

Perdu dans la nuit


une autoroute me tète
dans le tact
de la nuit
avancée
par une lumière piquante

ronronnée
fatal crevée
par la piquer
des yeux las
dans un creux
noirci

en sentant glisser moi-même
à l’avenir ivre
comme une cité connue
presque en tour
et lumière perdue

la nuit
et les portes des autos
ont été fermées automatique
avant ma propre maison
quand je dirige moi-même
et mes propres clés
quand je dis
lock-it

Verloren in het donker


snelweg zuigt mij
op het ritme
van de nacht
voorafgegaan
door snijdend licht

suizend
uiteengespat
langs het priemen
van vermoeide ogen
in een gitzwart
gat

ik lijk te glijden naar een
toekomst van ontnuchtering
als een bekende stad
oprijst uit het bijna onderweg
verloren licht

nacht
en autodeuren
worden voor mijn huis
automatisch
afgesloten
als ik
met mijn sleutelbos
en lock-it richt

*

Voile



quand la voile
de la nuit
salut la journée

je rève encore
de hier
je sens
ton corps
chaud
après de moi

Sluier



als de sluier
van de nacht
de dag uitrolt

droom ik nog
van gisteren
en voel
je warme
lichaam
naast me

 

Franse vertalingen Daphné Lamal

Poésie


ma poésie 
est sans 
vocabulaire 

une reprise 
d'un sentiment 
profond 

qui n'ambitionne 
jamais des 
nouveaux mots 

qui disent à la fin 
toujours 
la même chose 

mon amour, je t'aime

Poëzie


mijn poëzie
is zonder
woordenschat

herhaling
van een diep
gevoel

dat nimmer streeft
naar nieuwe
woorden

die uiteindelijk
hetzelfde
zeggen

van mijn lief ik hou van jou

*

Inchangée

ma vue  est inchangée
mais quand même
différente
qu'avant

regarde les rivières
ramper entre les fentes
par les montagnes
et les vallées

reflète en double
dans les crevasses
de mes mains et dans l'eau
de mes yeux

quand je les ferme
elles sont vraiment
uniquement à moi
et personne ne les voit

oh oui, je peux en être fière
donc si tu veux
jetter un coup  d'oeil?
 ne pourquoi pas

Onveranderd

mijn gezicht
 is niet veranderd
maar toch anders
dan voorheen

zie rivieren tussen
spleten kruipend
door bergen en
langs dalen

spiegel alles dubbel
in kloven van mijn
handen en water
in mijn ogen

als ik ze sluit
dan zijn ze echt
van mij alleen en
niemand die ze ziet

o ja, ik kan er best wel
trots op zijn, dus als je
even kijken wilt?
waarom ook eigelijk niet

*

Vide temporaire


chérie,
ça fera trois jours
que tu es partie

je frissonne
de
 solitude

dont les autres
en souffrent
pour la vie

mais moi, je sais
que toi,
tu reviens demain
Tijdelijke leegte 


liefste, 
jij bent 
drie dagen weg 

ik huiver 
van 
eenzaamheid 

die anderen 
levenslang 
bekruipt 

maar ik weet 
dat jij morgen 
weer terugkomt

*

Il y  a t'il un baiser de réconciliation ?


Pour elle ordinairement
une nouvelle journée
elle ne pense
plus à lui
qui lui tombait
aux pieds, aboulique
en adorant
ce qu'elle était

L'épée coupante
de Damoclès
les déchirait
en laissant
à gauche et à droite
la question
si au milieu
la vérité règne.

Is er een kus van verzoening? 


voor haar gewoon 
een nieuwe dag, zij 
denkt niet meer aan 
hem, die eens zo 
willoos aan haar 
voeten lag, 
aanbad 
om wie zij was 

het scherpe zwaard 
van Damocles reet 
hen uit elkaar 
met links en rechts 
nog steeds de vraag 
of middenin de 
waarheid troont


*